ابوالفضل

بهمن ۳م, ۱۳۸۸

اللهم انا نشکو الیک فقد نبینا و غیبه ولینا
بهار در ادبیات ما نشان از حیات و رویش مجدد پس از فترت زمستان دارد. گرچه می گویند با یک گل بهار نمی شود اما یک گل هست که بهار حقیقی فقط با آمدن او واقع می شود. امروز که آن خورشید نقاب ابر بر چهره کشیده است دلهای ما در زمستان بی برگی غوطه ور است وتا زمانی که بی پرده رخ ننماید این دل گرفتگی ادامه خواهد داشت. بیایید به بهار پیش رو سلام کنیم و برای آمدنش دعا کنیم.

نظر بدهید